ίσως θα έπρεπε να κλείνουμε τα μάτια όταν φιλιόμαστε
το κάνω από συνήθεια και έχω ξεχάσει
σκεφτόμουν κάτι το πρωί, το ξημέρωμα
ήταν δροσερά
το προνόμιο της δροσιάς είναι σχεδόν ανάσα
είμαι σίγουρη πως ήταν βήματα αλλά τα ένιωθα λεπτά
κάτι μεταξύ χρόνου και ύψους
το αίσθημα που σε κάνει ελαφρύ
επιμένω να ξεχνάω ό,τι σκέφτομαι
υπάρχει μία πύλη στην όρασή μου
και όλα ρέουν
χωρίς ουσία
γιατί τίποτα δεν με αλλάζει ουσιαστικά
καθώς φιλοσοφείς τις επιφάνειες σου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου