προσωπο1.

θυμάσαι;

όταν νιώθεις τα μόρια του αέρα να χτυπάνε τα μάτια σου

και τα φαντάζεσαι να παράγουν μυστικές εκρήξεις 

και να σου προκαλούν ανεξήγητες αισθήσεις

χωρίς να έχεις ιδέα αν όλα είναι του μυαλού σου 

ψάχνεις να φτιάξεις εικόνες που να μην πληγώνουν

αλλά στο επόμενο λεπτό μπαίνεις στο λεωφορείο 

και είσαι κομμάτι της μάζας 

ταυτόχρονα λιώνεις μαζί τους 

πεθαίνεις που πεθαίνουν

εικόνες φυγής

άσχημη φυγή

που θέλει εξηγήσεις

δεν νιώθεις καμία ενοχή

κανένα δεσμό

δεν σε ενώνει τίποτα με το κρέας γύρω σου

με τρύπια κεφάλια

υψώνεσαι κοντά τους 

αισθάνεσαι, φαντάζεσαι πως δεν λιώνεις μαζί τους

τα μόρια του αέρα σε χτυπάνε 

πυρά, θέρμη, λίγη δροσιά

κάθε μέρα ζεις μαζί τους 

και ξεχνάς.