θυμάμαι όταν ταξιδέψαμε μαζί για το σπίτι μου
το πολύ δυο ώρες
διαδρομή αφομοιωμένη όπως ο λόγος και το βλέμμα
και ήταν νέα
μαζί σου
ο ήλιος ήταν όπως σε κάθε ταξίδι που δεν έχεις ξαναπάει
ζεστός
και διψάς και πιστεύεις πως θα πεινάσεις
και θα χρειαστείς πράγματα.
ήξερα κάθε στροφή του δρόμου και κάθε όμορφο σημείο
αλλά μαζί σου είδα άλλα.
Η μνήμη κάποιες φορές -δυστυχώς ή ευτυχώς-καθορίζει μόνη της τι να θυμόμαστε..
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλώς σε βρίσκω
Υπέροχο blog