ποσο βαριεμαι να σου εξηγησω το αδιεξοδο μου.
το ποσο αρρωστη ειμαι και το ποσο νεκρος φαινεσαι.
σημερα ηταν καλα. δεν σε ειδα ουτε μια φορα.
τελικα λες να ειναι ανουσιο;
τι και αν προσπαθουμε παλι θα πεθανουμε χωριστα.
δεν μου αρεσουν οι μαυρες μερες. αλλα τις ζηταω μεσα στο φως.
ετσι διχως τονισμο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου